Como consecuencia do batacazo electoral do 1 de marzo o BNG espertou á realidade da perda de apoios que veu sufrindo dende os últimos anos. A autocrítica xestual iniciada coa dimisión de toda a Comisión Executiva abriu o camiño para unha rexeneración imprescindíbel.
As dúas partes que integraban a dirección efectiva do BNG mudaron de linguaxe asumindo a necesidade de restaurar a relación fraternal cos movementos sociais, a recuperación dun papel activo para a militancia e a adxectivación do nacionalismo do BNG como de esquerdas.
Malia estarmos nun proceso electoral interno, máis parecido a unhas primarias americanas que a unha asemblea do BNG -e máis alá do que poda haber de mensaxe electoral nas mudanzas-, que todas e todos asuman agora que a militancia ten que valer para algo máis que para pegar carteis, que o nacionalismo do BNG é de esquerdas ou que no BNG collemos todas e todos, revela que a militancia reactivada está a ser escoitada por primeira vez en moitos anos.
Aínda así estamos ante unha “asemblea express” pero cunha temática a debate o suficientemente ampla como para poder corrixir erros e mudar rumbos. Todo iso a pesar de que o proceso de elección de delegados foi deseñado para beneficio dos grupos que detentaron o control do aparato do BNG e para prexuízo da militancia independente atomizada que nin sequera dispuxo do acceso ao censo de afiliación.
Nada hai decidido nin pechado. A amplitude do número de delegados tivo como resultado un corpo congresual que so nunha parte minoritaria está sometida a obediencia por moito que algúns reclamen fidelidade.
Ocorra o que ocorra coas cuestións centrais que imos tratar na Asemblea Extraordinaria, - recuperación do pleno Asemblearismo, elección directa da maioría Consello Nacional e comunicación horizontal -, hai xa coincidencia na autocrítica ao recoñeceren que os resultados electorais do 1 de marzo non obedeceron so a factores externos. Todos aceptan agora que ignorar as opinións dun 40% da militancia nos órganos de decisión ao tempo de os excluír das listas electorais, o distanciamento ou confrontación cos movementos sociais e a substitución do debate político nas localidades e comarcas polo mero envío de consignas e mensaxes electorais internos, provocaron o desapego dos segmentos máis activos da nosa base social e causaron a progresiva perda de apoios que ao cabo resultaron determinantes no desaloxo do BNG da Xunta de Galiza.
Mais non abondan estas coincidencias. Nesta Asemblea feita ás presas, é imposíbel acadar un consenso sobre dos axustes concretos que precisa o BNG para restaurar o modelo plural de 1.982 e moito menos, axeitalo á sociedade galega de 2009 se nin sequera temos abordado unha análise colectiva da mesma. Precisamos máis tempo, un proceso.
Queiramos ou non esa é a tarefa de axuste que o BNG abordará coa praxe, - análise, verificación práctica e valoración -, dende o 10 de maio ate a Asemblea Ordinaria do 2010. Queirámolo ou non haberá unha executiva proporcional e plural pois así o determinan os estatutos e independente da composición numérica final precisa dun mínimo consenso para que o batacazo electoral abra paso á recuperación e non á desfeita.
Ao noso entender, a unidade operativa que ten que acadar o BNG, a lealdade aos seus principios políticos e organizativos do BNG e se realmente queremos ter máis BNG para camiñar na liberación nacional e social dos cidadáns de Galiza, é imprescindíbel que todas as candidaturas que se presenten para a Executiva asumamos uns mínimos de concordia como compromiso nesta Asemblea Extraordinaria e como “folla de ruta” para a Asemblea Ordinaria de 2010.
O Encontro Irmandiño comprometerase no traballo político e no labor de dirección do BNG con quen asuma e comparta estes mínimos básicos:
Respectar o pluralismo interno. Dar cabida na vida orgánica e na representación institucional ao pluralismo e ás sensibilidades, organizadas ou non, dentro do BNG.
Recuperar a colexialidade dos órganos de dirección. Deixar ben claro que as responsabilidades individuais dos Secretarios fican sempre subordinadas á decisión do conxunto do órgano ao que pertencen. Por tanto:
O Portavoz Nacional será a expresión pública da colexialidade da Executiva e non un Secretario Xeral dun partido convencional.
Reafirmar a supremacía da organización sobre dos cargos institucionais .
Reforzar a vida asemblearia local como base da política horizontal do BNG . As asembleas locais e comarcais teñen que recuperar poder de decisión. A militancia non pode seguir ninguneada limitando o seu cometido a ratificar acordos da Dirección que mesmo ás veces chegan pola prensa no canto das canles internas.
Potenciar a integración de Galiza Nova no BNG .
